Vorige Etappe - Volgende Etappe

Etappe 4 - Naar Schwarzwald

Precies om kwart voor 9 rijden we weer de straat uit met een zonnetje, wat wokjes maar ook grote stroken blauwe lucht. We hebben gister moeten afwijken van de Reitsma-route voor onze camperplaats. Maar na 32 kilometer pakken we de route weer op. We worden door prachtige bossen geleid. Wel is het gedaan met de vlaktes en rijden we vandaag door heuvelachtig gebied. In het bos komen we een man tegen die z’n hond uitlaat. We maken een praatje met hem en zijn conclusie van het gesprek is: “Die Holländer sind verruckt.” Waarna hij toevoegt dat het hem toch wel een fantastische reis lijkt. We fietsen verder en om 11.40 uur hebben we bijna 50 kilometer op de teller. We komen in een dorpje waarbij we bij twee opticiens langsgaan want het pootje van papa’s bril is afgebroken. Maar helaas kunnen ze niks voor hem betekenen. Maik en Eef zijn intussen al doorgefietst en hebben een oplaadplaats geregeld in een visspeciaalzaak. De vrouw achter de kassa laat ons trots de Japanse Koi-karpers zien van €900,- per stuk. Als de fietsen staan te laden, nemen we een kopje koffie en een broodje bij Rewe (een supermarkt met een bakkertje erbij). Dat is genieten. We vervolgen onze route en komen langs een barokkasteel in Bruchsal. We rijden door het Schwarzwald, Pforzheim, langs de Wurm, richting de camping. Door de hoogteverschillen genieten we van prachtige vergezichten. Zo’n 6 kilometer na Pforzheim (nog 20 km. te gaan) gaat Maikel’s ketting kapot. Lindy en Eva waren al door gefietst dus kregen hier niets van mee. Gelukkig hadden we een fietsenmaker (Jan) bij ons die op dit soort problemen is voorbereid. Hij gaf Maikel de opdracht om zo ver mogelijk door te fietsen in dezelfde versnelling (2,2). En zelf ging hij terug om in Pforzheim een nieuwe ketting te kopen die hij er bij de camper wel op kon leggen. Bij de 2e fietsenzaak vond hij wat hij zocht en kwam achter ons aan. Boven op de berg wachten Lindy en Eva op de mannen, maar zagen alleen Maikel aankomen. De laatste 5 kilometer hebben we met z’n drieën kunnen fietsen. Wanneer we aankomen op het hoogste punt van vandaag zijn we alle drie kapot. We moeten nog wennen aan dit heuvelachtige gebied. Niet veel later komt ook Jan aan met een nieuwe ketting. En wat is het dan leuk om die lachende moeder weer te zien. De macaroni smaakte extra lekker vanavond. Jan heeft de fiets kunnen maken en we gaan niet te laat naar bed want morgen wacht de Swabische Alb op ons.

Jul-23\|13:19:38	Ja goede afspraken zijn zeer noodzakelijk. Maar jullie moeten een geweldige stipte route hebben uitgezet dat jullie elkaar zo kunnen volgen.
anja winkens

Jul-18\|07:53:33	Jeetje wat een verhaal! Wat goed van jullie dat jullie zo goed afgesproken hebben en jullie je aan de afspraken houden, doorfietsen is doorfietsen. En pap wat ben je ook een HELD. Kunnen ze je niet een rode cape omdoen ;-). Prachtig en de tour gaat ook verder. Vergeten jullie ook niet om deze site te geven aan mensen die jullie tegenkomen? Vinden zij ook vast leuk om te lezen.
Janine

Jul-17\|23:34:54	Fijn om vandaag weer iets van jullie te kunnen lezen, verheug me er al echt elke dag op. Verder maar weer heel veel plezier en morgen sterke benen in de bergen.
Annelies

Jul-17\|22:29:16	Goed gedaan allemaal en leuk om te lezen. Echt super.. We genieten mee als we alles lezen. Leuk!
Diana en Dinand

Jul-17\|21:38:26	Jawel maar is moeilijk zien als er weinig ligt is. Dus we zijn nog een oplossing aan het zoeken hoe we dat gaan doen.
Maikel

Jul-17\|19:57:29	Hallo mooi reisverslag echt AVONTUUR heeft Jan de fietsenmaker geen zonnebril????
Pieterse

Als je een reactie wil achterlaten stuur me een bericht via Instagram of een Mail.